@vesaire

@vesaire has been a member of Linktree for 3 years and joined in October 2022. The social media accounts linked to from @vesaire are: • Instagram • Patreon • Email • Threads • X • Bluesky • Website Besides social media accounts, vesaire has populated their site with: • Edebiyatın yıkıcı gücü: Marquez, devrim ve romanın özerkliği • Hep iyi hissetmek zorunda mıyız? • Artık her yer İskenderiye mi? • Herkes içerik üreticisi oldu • Mitleri neden bu kadar ciddiye alıyoruz? • “Onlar ki dünyanın son umudu” • Birey kültünün ortasında kolektif bir zafer • Ütopyaya içkin melankoli ve Ahmet Telli • Neoliberalizm içimizdeki canavarı ortaya çıkardı • “Ölü Deniz” ve bir kuşağın siyasi hortlakları • Ayılar kente inmiyor, kent dağa çıkıyor • Ama atıldı yine de serüvenlere • Yarım kalmış bir rüya: “Wonderwall” • Ağrı nedir? • Deniz Göktaş yoldaşım değildir • Deniz Göktaş neden suçlu? • Yapmamayı tercih ederim: Psikanaliz Bartleby’ye ne vaat ediyor? • Yapay zeka düşüncelerimizi nasıl tekdüzeleştiriyor? • “Yalnız değilsiniz” • Hissediyorum, öyleyse hiçbir şey yapmıyorum • 2 Temmuz 1993’te ne oldu? • Belediyeler sığınak mı, karşı iktidar odağı mı? • Kulaklığı taktığımızda neleri kaybettik? • Öğretmenler ne istiyor? • Bazen bir şarkı hafızayı yeniden canlandırır • Türkiye futbol oynamayı son maçta hatırladı • Suça sürüklenen komedyen • Kendi suretimizi bu kadar çok görmemeliydik • İlanihaye tabutta röveşata • Biz başladı demeden bitti • Cuma Akşamı Arter’de • Vazgeçmek üzerine • Apatiye kapılma hakkımız var mı? • Muhteşem Dünya Kupası yazımız, neredesin? • Türkiye’de duygularımız havaya mı karışıyor? • Spinoza ve aşkın diyalektiği • Dokunaklı hatta trajik bir varlık: Turist • Siyaset nasıl hiperleşti? • Yeni karanlık çağ • “Canavarlar zamanı” • Tüketenler tüketilir • İflah olmaz derecede aptal sakinleri için akıllı bir dünya • Kadıköy savunusunda aşılamayan seküler sınırlar • Kültür nereden çıktı? • Bu ülkede herkes biraz yorgun • İyimserlikten daha iyisi • Napoli mutfağı dünyayı nasıl ele geçirdi? • Yan rollerden başrollere: “Kötü anneler” • Şiir insanı kurtarmaya yetmediğinde • Kimse bize bakmazken ne yapıyoruz? • Seni Sevmek Çok Zor! • Hıdırellez’e bilet kesmek • Hesaplaşma vakti • İşçi sınıfının laneti: Fazla alakadar olmak • Bebekten katil yaratan karanlık • Madencilerin eylemi bize ne anlatıyor? • Sıkılmadan neşe dolmuyor insan • Zenginler yaşasın, biz ölelim mi? • Bastırılan semptomlar, koparılan bağlar • Karamazov Kardeşler’in ışığı • Asıl senaryoyu kim yazıyor? • Ahlakımızı diziler mi bozdu? • Çocukların korkusuna bakan bir ülke • Acının siyaseti olur mu? • Doygunluğun ölümü ve yeniden doğuşu • “Sevdiğin işi yap” kültürü ve zararları • Alman’ı Alman’a Alman’la anlatma sanatı: “Sarı Zarflar” • Çocukluğumuzu neden unuturuz? • Akın Olgun’dan bir anı, öykü, araştırma: “Tahtakuruları ve Kargalar Meclisi” • Abdullah Çatlı neden şimdi kahraman oldu? • Bastırılan Kürdün geri dönüşü: “Kurtuluş” • Mesele esir düşmek mi, yoksa teslim olmamak mı? • Satıcının ölümü değil, satışın zaferi • Marx’ı geride bırakmak mümkün mü? • Köşeleri tutmak • Bizi kimse seçmeyecek • Ne arkadaşız ne sevgili • Kendi hırsının altında ezilen bir film: “Kurtuluş” • Yapay zeka yasın çehresini nasıl değiştiriyor? • Devletin tarihi, halkın sessizliği • Böreğin tarihi • Olmayacak senteze amin demek: “Kırmızı Buğday” • Bir duygunun müzesi: Orhan Pamuk’a duyulan nefretin nostaljisi • Dünya yanarken futbol ne işe yarar? • Dijital çağda erkeklik, sınıf ve otorite: Broligarchy • 8 Mart bizim günümüz, kutlu olsun • Savaşın ilk haftasında hedeflerine kim daha yakın? • En büyük savaş çığırtkanı: Donald Trump • Bir devrimcinin armonikası: Fuat Saka • Çocuk yapmak ya da yapmamak, işte bütün mesele bu • “Erken ve adaletsiz bir şekilde kaybettiklerimiz” • Kumar alışkanlığı hepimizi kıyamete mi sürüklüyor? • Yeni bir insan türü: “homo promptus” • Gerçekler neden fikrimizi değiştirmez? • Sosyal medyada nasıl etkili yorum yapılır? • Ehlileştirilmiş başkaldırı, başkaldırı mıdır? • Sahne kime ait olacak? • “Kıyametin Ustaları” Film Programı • Türkiye’de genç olmak • Sinema için bunca rezilliğe değer mi? • Hangi potansiyeli harcıyoruz? • Gerçekten başka bir yolu yok muydu? • Muhalefet kültür aracılığıyla nasıl yönetilir? • MKUltra’dan Epstein’e kurumsallaşmış körlük • Filistin’den geriye kalan • Yine mi iyilerin ve kötülerin savaşı? • Politik sahtekârlığın anatomisi • Antakya’dan uzakta Antakya’yı düşünmek • Epstein, istismar, vahşet • Öfke nasıl kamusal yaşamın dili haline geldi? • Direnişin sofrasında biz varız • bağımsız ve eleştirel yayıncılığı destekleyin: patreon vesaire. • Medyanın altında ne var? • doğrulanmış haberleri güncel bağlamında takip edin: vinyet. • yeni perspektiflerden kültür eleştirilerini takip edin: script. • Pitchfork aboneliğinde yeni dönem: Skorun demokratikleşmesi mi, eleştirinin sonu mu? • farklı disiplinlerden ayrıntılı araştırmaları takip edin: retina. • Hiçbirimiz nihilist penguen değiliz • Parmağa bak • Pazar günleri neden bu kadar bunaltıcı? • Biz bu ülkenin dublörüyüz • Ruh halimin güvercin tedirginliği: Niçin hedef seçildim? • İstediğiniz yaşamı elde etmek üzerine • Kapitalizm nasıl bir halüsinasyona dönüştü? • Şu anda, birisi, bir yerde • Hepimiz büyümek zorundayız • “Z kuşağı protestoları” ne anlama geliyor? • “Zamanın zamanıyla aynı zamanda” • Yeni yıl kimin için yeni? • Sosyal medyayı bıraksanız, daha fazla kitap okur muydunuz? • Venezuela geleceğin bir temsili midir? • Yürümek yaratıcılığı nasıl tetikliyor? • Sızı takvimi • Çürüyoruz demek ne işe yarıyor? • Utanmazlığın yeni çağı • Adını daha önce hiç duymamış olabilirsiniz: Ahmet Emin Yavuk • Bundan sonrası bizde • Asgari ücret meselesi pazarlıktan ibaret değildir • Bir eylem biçimi olarak ölüm • Tarihin lokomotifi bir türlü hareket etmiyor • Ölüm ile yaşama sanatı arasında • Kendini yaratamayan insan: Homo homunculus • Yapay zeka balonu yeni değil • Mutlu aşkın tarihi henüz yazılmadı • Gündeliği yeniden öğrenmek: Ozu’nun sineması • Sosyal medya artık “sosyal” değil • “Üzerine okumuş olmak” üzerine • “Hepimiz yüzüyoruz burada” • “Annelerimiz Mihri gibi kadınlar olduğunu bilseydi, ne değişirdi?” • 0 ile 1 arasında: The Leftovers ve birisini kaybetmek • Eski güzel futbolun hayaleti: Doktor Socrates • İnsanlar neden son 20 yıldır aynı görünüyor? • Konut yatırım aracı olmaktan çıkmadan barınma hakkı güvence altına alınamaz • Nereden çıktı bu Black Friday? • Kadın cinayetleri neden politiktir? • Futbolun azizi, düzenin günahkârı: Diego Maradona • Kaçan neden kovalanır? • Paribu ile “Arter'de Uzun Cumartesi” • Bir gündüz düşünün anatomisi: Hotel Reverie’de aşk • Çocuğun hakkı ve çocuğun cezası • Popülizmin yeni hikayesi: Zohran Mamdani • Ahmet Kaya’nın aynasında 25 yıl • Suça sürüklenen çocuklar • Hümayun Erşadi’nin ardından: Kirazlara veda • Proleter semptom • Yoksulluk, alkış ve teşekkür arasında • Arkadaş ayrılıkları hakkında daha fazla konuşmalıyız • Jacques Tati sineması: Daha insani bir yaşama çağrı • Sermaye merkezli kentleşmenin çıkmazı • Birkaç elma değil, sepetin tamamı çürük • Mussolini gözlerinizin içine baktığında • Dost edinerek isyan edebilir miyiz? • Artık kimsenin bir kişiliği yok • Futbol ve ahlak üzerine düşünceler • Yükün estetiği olur mu? • Görünen gerçeklerin ardındaki basit gerçekler • Yeni bir cinayetin röntgeni • Sınıf, mülkiyet ve istikrar illüzyonu • Habil’in hakkı • vesaire.press • Hollywood’dan “politik film” çıkar mı? • Paul Thomas Anderson’dan hatırlanmaya değer bir klasik: “Savaş Üstüne Savaş” • Yeni imar düzenlemeleri, eski sorunlar: Piyasa kentleri kuşatıyor • Yugoslavya’nın kayıp şarkısı: Halid Bešlić • Suç, yoksulluk ve ceza • Sansür artık istisna değil normdur • Doğru yolu yürümek artık gerçekten mümkün mü? • Kültürel hegemonya soykırımı durdurabilir mi? • Onca kötülük varken • İsrail soykırımı dünyaya nasıl pazarlıyor? • "Sanat ile Sofra Arasında" • Bildiğiniz bütün soygun filmlerini unutun • Petzold’un hayaletleri hayata dönüyor: “Aynalar No. 3” • Toprağa ağıt: “İki Dünya Arasında” • Ben buradayım, sen neredesin? • İstanbullu Gelin’den İMÇ’ye: Hafızayı kazımak • Karadeniz’deki sessiz istila: Madenler • Sonsuza dek Godard • 12 Eylül 1980’de ne oldu? • Umut Sarıkaya ve nostaljinin travması • “Spotify Halk Cumhuriyeti” • Sahiden kadınların yanında mısınız? • Sadece 100₺ farkla büyük boyunu ister miydiniz? • Ruhundan tramvaylar geçen adam: Ferhan Şensoy • İfşalar bazılarını neden rahatsız ediyor? • Güven erozyonunu durdurmak mümkün mü? • Turistlere güler yüz borçlu muyuz? • Erkekler hangi pozun peşinde? • Zaman neden daha hızlı geçiyor? • Oidipus oidipal bir çocuk muydu? • Gülümseyin, kadrajda siz varsınız • Borç geri ödenmeli midir? • Eksiğin peşinden gidebilmek • Ankara’da rock müzik ölmedi ama tuhaf kokuyor • “Dostum, o konsol sana ait değil!” • Algoritmanın tiranlığı: Neden kahve dükkanlarının hepsi aynı? • Sanatın aynasında siyaset: Oyuncular, suskunluk, sahne dışındakiler • Zamandışı bir ritim: Etiyopya cazı bana ne yaptı? • Neden sürekli eski dizileri izleyip duruyoruz? • Gazze yeryüzündeki cehenneme döndü • Bugün siz nasılsınız? • “Nerede bu devlet?” • Türkiye yine aynı cehennem döngüsünde • Transfer rekorlarının gölgesinde: Yüzyıllık spor kulüpleri inşaat şirketlerine dönüşürken • Eksik bir şey mi var? • Medyaya nasıl direnilir? • ATÖLYE: Gözetlemek – Görmek • Efe Demir’in sesi, Instagram’ın sessizliği • Çalınan mutluluğumuz için ne yapmalı? • Bisiklet yazarlara nasıl ilham verdi? • Ne yapay ne de akıllı: Yapay Zekâ • Bugünü özgürleştirmek: Depresyonun politikası • Sanat tarihinin en büyük sahtekârı: Han van Meegeren • Gündüz gözüyle hayalperestler: 10 Sohbet • Dostoyevski ile Tarkovski’yi birbirine bağlayan nedir? • Kediler evcil midir? • İktidarın devir teslimi: Bir Zamanlar Anadolu’da • Kadınlar şehirde nasıl yürür? • “La Haine” Fransız toplumunu nasıl ateşledi? • Travmalar, yalnızlıklar, mutluluk ve umut üzerine: Elif Okan Gezmiş’le söyleşi • Yüzyılın kaybı: Aşk • Erdoğan realitesi ya da Türk irrasyonalitesi • Daha kısa duşları unutun gitsin • “Karbon ayak izini” büyük petrol şirketleri uydurdu, onları suçlamaya devam edin • Kamera arkası: “Serseri Âşıklar” • Çalışmanın olmadığı radikal bir dünya mümkün mü? • Barbie gerçekle başa çıkamaz • Feminizm ve vicdan maskesinin altında: Barbie ve Oppenheimer • Dünyanın en kötü insanı olmak • Ursula K. Le Guin: Güzellik üzerine düşünceler • Selülit diye bir şey yok • “Depresyon toplumsal ölçekte bir krizdir” • Televizyonun ultra zenginlere yönelik en yıkıcı eleştirisi: Succession • Uzun gelinciğin beklenen sonu: Amy Winehouse • Adorno’nun sakatlanmış yaşamı • Özgür bir zihnin son ayrıcalığı: Can sıkıntısı • Dikkatiniz dağılmadı, çalındı • Klasikleri neden okumalıyız? • Sen çok güçlü bir kadınsın • Zengin ailelerin çocukları neden marşmelov testinde daha başarılı? • Bağımlılığın zıddı ayıklık değil yakınlıktır • Görmediğim atık benim değildir • Her şey politiktir, voleybol maçları dahil • Şampiyonluğun ardındaki düğüm • Yakarsa dünyayı garipler yakar • Uyku endüstrisi uykularımızı nasıl kaçırıyor? • Sıradışı olmak zorunda mıyız? • Yalnızlık politik bir sorundur • Şiir nereye kayboldu? • Ulaşılamayan sağlık emekçisi • Filistin’in kurtuluşunda kültürün rolü nedir? • Müphem Dertler Sözlüğü • Şiddet acımasız zulmün trajik sonucudur • Kimlik politikaları dönemine girdik • Saç kestirmek neden bu kadar duygusal bir meseledir? • Neoliberalizmin son tuzağı: Mindfulness • Ahahaha ben • Adaletten yana mısınız, değil misiniz? • Ders kitaplarına girecek bir soykırım vakası